การอ้างอิงและการเขียนเอกสารอ้างอิง

           กรณีผู้เขียนต้องระบุแหล่งที่มาของข้อมูลในเนื้อเรื่องให้ใช้วิธีการอ้างอิงในส่วน ของเนื้อเรื่องแบบนาม-ปี (author-date in text citation) โดยระบุชื่อผู้แต่งที่อ้างถึง(ถ้าเป็น คนไทยระบุทั้งชื่อและนามสกุล) พร้อมปีที่พิมพ์เอกสารไว้ข้างหน้าหรือข้างหลังข้อความ ที่ต้องการอ้างอิงเพื่อบอกแหล่งที่มาของข้อความนั้นและควรระบุเลขหน้าของเอกสารที่ อ้างอิง         กรณีที่อ้างมาแบบคำต่อคำต้องระบุเลขหน้าของเอกสารที่อ้างอิงทุกครั้ง และให้มี รายการเอกสารอ้างอิงส่วนท้ายเรื่อง (reference) โดยการรวบรวมรายการเอกสารทั้งหมด ที่ผู้เขียนอ้างอิงในการเขียนบทความให้จัดเรียงรายการตามลำดับตัวอักษรผู้แต่ง ภายใต้ หัวข้อรายการเอกสารอ้างอิงสำหรับบทความภาษาไทย และให้ใช้คำวา Reference สำหรับ บทความที่นำเสนอเป็ นภาษาอังกฤษ โดยให้ใช้รูปแบบการเขียนเอกสารอ้างอิงแบบ APA (American Psychology Association) ดังตัวอยางการเขียน ดังนี้

1. หนังสือ
         ชื่อผู้แต่ง. (ปี ที่พิมพ์). ชื่อเรื่อง. ครั้งที่พิมพ์ (กรณีถ้าพิมพ์มากกว่าครั้งที่ 1).
                      สถานที่พิมพ์ : สำนักพิมพ์.

         ธีรยุทธ บุญมี. (2547). ประชาสังคม . กรุงเทพฯ : สายธาร.
         Millo, Nancy. (2002). Bioanalytical Chemistry. New Jersey : John Wiley &
                     Sons.

         (กรณี หนังสือที่มีผู้แต่งมากกว่า 3 คน)
          ธนิต สุวรรณเมนะ และคณะ.(2546). คู่มือเตรียมสอบ สตง.ปี 2546.
                    กรุงเทพมหานคร : สถาบันติวนิติธนิต.
          Longley, Paul A. and others. (2005). Geographic Information Systems and
                    Science.
2nd ed. Southern Gate, Chichester : Johe Wiley & Sons.

         (กรณีผู้แต่งที่เป็นสถาบันหรือสิ่งพิมพ์ที่ออกในนามหน่วยงานราชการ องค์การ สมาคม บริษัท ฯลฯ)
         กรมศิลปากร. (2547). สตรีสำคัญในประวัติศาสตร์ไทย. กรุงเทพมหานคร : กรมฯ.
         United Nations Development Programme. (2004). Thailand ‘s Response to
                    HIV/AIDS : Progress and Challenges.
Bangkok : United Nations
                    Development Programme.

        (กรณี หนังสือแปล)
        ออเร็นจ, คาโรไลน์. (2545). 25 ข้อที่ไม่ควรผิดพลาดสำหรับครูยุคใหม่, แปลจาก
                 25 Biggest Mistakes Teachers Make and How to Avoid Them โดย
                 คัดคนางค์ มณีศรี. กรุงเทพมหานคร : เบรนเน็ท.

2. บทความในวารสาร หนังสือพิมพ์และหนังสือเล่ม
           2.1 บทความในวารสาร
           ชื่อ-นามสกุลผู้เขียนบทความ.(ปี ที่พิมพ์). “ชื่อบทความ,” ชื่อวารสาร. ปี ที่หรือ
                    เล่มที่ : เลขหน้า.

           จักรพงษ์ วรรณชนะ.(2549). “สารคดี-กิจกรรมเยาวชน : โครงการสร้างสรรค์
                    ศิลป์เพื่อเยาวชนผู้ประสบภัยสึนามิ,” สกลไทย. 52,267: 80-81,97.

           2.2 บทความ ข่าว หรือคอลัมน์จากหนังสือพิมพ์
          ชื่อผู้เขียน. “ชื่อบทความหรือชื่อหัวข้อในคอลัมน์,” ชื่อหนังสือพิมพ์. วันที่/เดือน/
                   ปี : เลขหน้า.

          สุจิตต์ วงษ์เทศ. “กระทะปฏิวัติอาหารไทย,” มติชน. 22 กนยายน 2548 : 34

          2.3 บทความในหนังสือรวมเล่ม
          ชื่อผู้เขียน. (ปี ที่พิมพ์). “ชื่อบทความ,” ใน ชื่อหนังสือ. บรรณาธิการ โดย ชื่อ
                  บรรณาธิการ. เลขหน้า. สถานที่พิมพ์ : สำนักพิมพ์.

         ส. บุบผานุวง. (2548) “สองเอื้อยน้อง,” ใน พลิกแผ่นดิน ปลิ้นแผ่นฟ้า วรรณกรรม
                 ลาว รางวัลซีไรท์
,บรรณาธิการ โดย วีระพงษ์ มีสถาน. หน้า 22-33.
                 กรุงเทพมหานคร : มติชน

3. เอกสารที่ไม่เป็นเล่ม เช่น เอกสารประกอบคำสอน แผ่นพับ ให้ระบุคำบอกเล่าลักษณะ ของสิ่งพิมพ์นั้นไว้หลังชื่อเรื่อง
           มหาวิทยาลัยราชภัฏเชียงราย. (2547). รายงานการประเมินตนเอง ระบบมาตรฐาน
                 สากลของประเทศไทย.(แผนพับ).
เชียงราย : มหาวิทยาลัยฯ.

4. ข้อมูลออนไลน์ หรือสารนิเทศบนอินเตอร์เน็ต
           ชื่อผู้แต่ง นามสกุล.(ปี ที่สืบค้น). ชื่อเรื่อง. (ประเภทของสื่อที่เข้าถึง). แหล่งที่มา
                  หรือ Available: ชื่อของแหล่งที่มา/ชื่อแหล่งยอย. สืบค้นเมื่อ (วันเดือน ปี ที่สืบค้น)
           สุชาดา สีแสง.(2548). อาหารพื้นเมืองไทย. (ออนไลน์). แหล่งที่มา:
                  http://ittm. dtam.moph.go.th/data_articles/thai_food/ สืบค้นเมื่อ
                  1 กันยายน 2550.