รูปหน้าปก บทนำสารบัญ
วารสารวิทยาการจัดการ ปีที่ 11  ฉบับที2 (กรกฎาคม-ธันวาคม 2559)
     รายละเอียดบทความ  
  ชื่อบทความ (ไทย)  ความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารทรัพยากรมนุษย์กับความผูกพันต่อองค์การ ของพนักงานโรงแรมในเขตพื้นที่ ภาคใต้ ประเทศไทย
  ชื่อบทความ (Eng)  Relationships Human Resource Management and Employee Commitment on otels in Sothern, Thailand
  ผู้เขียน  พิชญุฒม์ เพ็ญมาศ* จุฑามณี ตระกูลมุทุตา** ปรารถนา หลีกภัย***
  ข้อมูลผู้เขียน  * นักศึกษาปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (2559) **ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (2556) ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ประจำคณะวิทยาการจัดการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตหาดใหญ่ ***ปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาการจัดการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ (2556) ผู้ช่วยศาสตราจารย์ ประจำคณะพาณิชยศาสตร์และการจัดการ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ วิทยาเขตตรัง
  บทคัดย่อภาษาไทย
     การศึกษาครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างการบริหารทรัพยากรมนุษย์กับความผูกพันต่อองค์การของพนักงานโรงแรมในเขตพื้นที่ ภาคใต้ ประเทศไทย ซึ่งกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาคือพนักงานโรงแรมในเขตพื้นที่ภาคใต้ ประเทศไทย จำนวน 1,201 คน เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูลเป็นแบบสอบถาม ซึ่งมีความเชื่อมั่นด้านการบริหารทรัพยากรมนุษย์เท่ากับ 0.878 และความเชื่อมั่นด้านความผูกพันต่อองค์การเท่ากับ 0.811 สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูลได้แก่ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การวิเคราะห์องค์ประกอบเชิงยืนยันและการวิเคราะห์แบบจำลองสมการโครงสร้าง ผลการศึกษาพบว่า พบว่า ค่าเฉลี่ยของมิติด้านต่าง ๆ ของการบริหารทรัพยากรมนุษย์ของพนักงานโรงแรมในเขตพื้นที่ภาคใต้ ประเทศไทย โดยเฉลี่ยทุกด้านอยู่ในเกณฑ์มาก ( = 3.82, S.D. = 0.76) ซึ่งมีค่าเฉลี่ยมิติด้านการจัดหาทรัพยากรมนุษย์มากที่สุด ( = 3.97, S.D. = 0.67) และค่าเฉลี่ยมิติด้านการพัฒนาทรัพยากรมนุษย์มีค่าเฉลี่ยน้อยกว่าค่าเฉลี่ยในมิติด้านอื่น ๆ ของการบริหารทรัพยากรมนุษย์ ( = 3.82, S.D. = 0.76) และค่าเฉลี่ยของมิติด้านต่าง ๆ ของความผูกพันต่อองค์การของพนักงานโรงแรมในเขตพื้นที่ภาคใต้ ประเทศไทย โดยเฉลี่ยทุกด้านอยู่ในเกณฑ์มา ( = 3.92, S.D. = 0.86) ซึ่งมีค่าเฉลี่ยมิติด้านความเชื่อมั่นและการยอมรับองค์การมากที่สุด ( = 4.02, S.D. = 0.69) และค่าเฉลี่ยมิติด้านการใช้ความพยายามเพื่อองค์การมีค่าเฉลี่ยน้อยกว่าค่าเฉลี่ยในมิติด้านอื่น ๆ ของความผูกพันต่อองค์การ ( = 3.81, S.D. = 0.72) สำหรับแบบจำลองสมการโครงสร้าง พบว่า หลังปรับความสัมพันธ์แล้ว ค่าที่อยู่ในเกณฑ์ดีโดยมีค่าดังนี้คือ ค่าไคสแควร์ (X2) = 887.125, df = 123, RMSEA = 0.07 ช่วงความเชื่อมั่นร้อยละ 90 ของ RMSEA อยู่ในช่วง 0.068 ถึง 0.076, CFI = 0.95, RMR = 0.02 ซึ่งสามารถสรุปได้ว่าแบบจำลองสมการโครงสร้างการบริหารทรัพยากรมนุษย์หลังการปรับความสัมพันธ์ระหว่างค่าความคลาดเคลื่อนมีความสอดคล้องกับข้อมูลเชิงประจักษ์ในระดับดี และแบบจำลองแสดงถึงปัจจัยที่มีอิทธิพลโดยรวมต่อการบริหารทรัพยากรมนุษย์กับปัจจัยความผูกพันต่อองค์การ (อิทธิพลโดยรวม = 0.80)
  คำสำคัญ การบริหารทรัพยากรมนุษย์, ความผูกพันต่อองค์การ, พนักงานโรงแรม
  Abstract
     This study was carried out with the aim of finding out more about the human resource relationship with hotel employees and their employers in the Southern Thailand. 1,500 samples were surveyed through the use of questionnaires of which 0.878 had confidence in the work done by the human resource department. As for the hotel employees 0.811 of the total surveyed had confidence in their employers. The statistics used in this research were from the averages and percentages. These were brought together using model analysis and structured equations. The results of this study found the average value of the various dimensions involved with the work carried out by the human resource department of hotel employees in the South of Thailand. The average for all areas was found to be in a high bracket (¯X = 3.82, S.D. = 0.76). The average value for the organization of human resources was in the highest bracket (¯X = 3.97, S.D. = 0.67). The value given to the development of human resource departments was lower than the other areas studied in human resources (¯X = 3.82, S.D. = 0.76). The average value given to their employers by hotel employees in Southern Thailand was in a high bracket (¯X = 3.92, S.D. = 0.86). Of this average, it was found that employee satisfaction and confidence in their employers was found to be in the highest bracket (¯X = 4.02, S.D. = 0.69). The average value found in the area of employees’ motivation was found to be lower than the other areas studied (¯X = 3.81, S.D. = 0.72). Regarding the analysis models, it was found that after the relationships were altered the values in the high brackets had a value of (X^2) = 887.125, df = 123, RMSEA = 0.07. Confidence in their employers rose to 90% of the RMSEA and was in the range of 0.068 – 0.076, CFI = 0.95, RMR = 0.02. From these figures it is possible to conclude that the analysis models for the human resource departments saw an improvement after the relationships were altered for the better. The correlation between the improved relations and the improved figures give a clear indication as to the importance of a good relationship between hotel employees and their employees as well as the work done by the human resource department. The analysis model showed the various factors involved in influencing human resource departments and also the factors that influence hotel employees’ relationships with their employers (combined influence = 0.8).
   Keywords Human Resources Management, Employee Commitment, Hotel Employee
DownLoad